WIŚNIAK Kazimierz

KAZIMIERZ WIŚNIAK

Kazimierz Wiśniak urodził się w 1931 roku w Łodzi. Jest scenografem, malarzem, rysownikiem i grafikiem, a także jednym ze współtwórców krakowskiej Piwnicy pod Baranami. W 1959 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziałach Architektury Wnętrz i Scenografii. Kształcił się m.in. pod kierunkiem Karola Frycza i Andrzeja Stopki. Już w trakcie studiów, w 1956 roku, zadebiutował jako rysownik na łamach tygodnika "Przekrój".

Od wielu lat Kazimierz Wiśniak związany jest z Lanckoroną, gdzie mieszka i od 1994 roku pełni funkcję redaktora oraz wydawcy "Kuriera Lanckorońskiego". W 2004 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Lanckorony, pierwszy w historii tego miasta.
Od 2000 roku Kazimierz Wiśniak koncentruje się głównie na malarstwie i ilustracji, ograniczając działalność scenograficzną do sporadycznych realizacji. W 2005 roku powstał film dokumentalny w reżyserii Wojciecha Majewskiego, poświęcony jego twórczości malarskiej, scenograficznej i literackiej.

Kazimierz Wiśniak - kariera scenografa

Kazimierz Wiśniak już jako student współtworzył krakowską Piwnicę pod Baranami wraz z m.in. Piotrem Skrzyneckim. To właśnie tam rozpoczął swoją drogę scenografa, wykonując m.in. fresk zdobiący wnętrze legendarnego lokalu oraz odpowiadając za jego oprawę plastyczną. W 1959 roku zadebiutował na scenie dramatycznej, tworząc scenografię do spektaklu "John Gabriel Borkman" w Teatrze Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze.
Na początku kariery zawodowej pracował w Teatrze Śląskim w Katowicach, realizując liczne projekty scenograficzne. Od 1963 roku związany był głównie z Wrocławiem, współpracując z Henrykiem Tomaszewskim w Teatrze Pantomimy oraz z Krakowem, gdzie objął stanowisko scenografa w Teatrze im. Juliusza Słowackiego. W latach 1972–1982 Kazimierz Wiśniak pracował w Teatrze Starym w Krakowie, a w sezonie 1981–1982 pełnił funkcję kierownika artystycznego Teatru Bagatela, następnie do 1986 roku będąc jego dyrektorem naczelnym. W drugiej połowie lat 80. powrócił do Teatru im. Juliusza Słowackiego, a w 1989 roku ponownie związał się z Teatrem Starym.
Równolegle Kazimierz Wiśniak współpracował z wieloma teatrami w Polsce i za granicą, m.in. z Teatrem Dramatycznym w Warszawie, Teatrem Polskim i Teatrem Współczesnym we Wrocławiu, Teatrem na Małej Bronnej w Moskwie, Svenska Teatern w Helsinkach, Düsseldorfer Schauspielhaus oraz Landestheater w Darmstadt. W trakcie swojej kariery stworzył ponad 250 projektów scenograficznych, współpracując z wieloma wybitnymi reżyserami.

Charakterystycznym elementem scenografii Kazimierza Wiśniaka jest stosowanie podwójnych struktur przestrzennych, budowanie dwóch planów, które przenikają się w sposób pośredni i sugestywny. Artysta często sięga po motyw prześwitu i wglądu w "inny świat", wykorzystując takie elementy jak okno, szafa czy kotara, co nadaje jego realizacjom wielowymiarowość i metaforyczny charakter.

Twórczość Kazimierza Wiśniaka

Choć wyżej opisana scenografia stanowiła główny nurt twórczości Kazimierza Wiśniaka, artysta był również aktywnym rysownikiem i ilustratorem. Już w początkowym okresie działalności Piwnicy pod Baranami, wspólnie z Piotrem Skrzyneckim, stworzył pierwszy powojenny polski komiks "Szaszkiewiczowa, czyli Ksylolit w jej życiu", publikowany na łamach tygodnika "Przekrój".
Kazimierz Wiśniak zajmował się także redakcją i wydawaniem pisma "Latarnia", skierowanego do bywalców Piwnicy pod Baranami, a w późniejszych latach wraz z Joanną Olczak-Ronikier współtworzył periodyk "Salwator i świat". Jako rysownik współpracował z licznymi czasopismami, m.in. "Przekrojem", "Rzeczpospolitą" oraz "Miesiącem w Krakowie". Ilustrował również książki, m.in. "Na Rynku w Krakowie" (1978), "Piosenki, które śpiewali dziadkowie, gdy byli mali" (1991) oraz "Piwnica pod Baranami" (1994). W roku 1998 ukazał się quasi-dziennik Kazimierza Wiśniaka "Z życia scenografa" ilustrowany jego pracami.

W swojej twórczości rysunkowej Kazimierz Wiśniak posługuje się przedstawieniem figuratywnym oraz klarowną, wyrazistą kreską. Buduje sceny o charakterze baśniowym i symbolicznym, w których elementy narracyjne są ze sobą czytelnie powiązane, tworząc spójną, zamkniętą strukturę obrazu. To uporządkowanie formy i świadome operowanie symbolami nadają jego rysunkom rozpoznawalny, indywidualny charakter.

Kazimierz Wiśniak - wystawy, nagrody i kolekcje

Scenografie Kazimierza Wiśniaka znajdują się w zbiorach Ogólnopolskiego Centrum Scenografii przy Muzeum Śląskim w Katowicach, a także w archiwach i muzeach Teatru Starego w Krakowie oraz Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Jego dorobek scenograficzny był wielokrotnie nagradzany i doceniany przez komisje festiwali teatralnych. Artysta otrzymał m.in. nagrodę za scenografię do przedstawienia "Śmierć Tarełkina" Aleksandra Suchowo-Kobylina w reżyserii Lecha Komarnickiego w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie–Słupsku podczas 8. Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu, nagrodę 16. Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za scenografię do spektaklu "Rzeźnia" Sławomira Mrożka w Teatrze Dramatycznym w Warszawie oraz nagrodę 15. Kaliskich Spotkań Teatralnych za scenografię do przedstawienia "Gra w zabijanego" Eugène’a Ionesco w Teatrze Polskim we Wrocławiu.
Kazimierz Wiśniak brał również udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jego prace malarskie i rysunkowe prezentowane były m.in. w Galerii Sceny Teatralnej Teatru Polskiego w Warszawie, Galerii Sztuki Współczesnej w Przemyślu, Muzeum Historycznym we Wrocławiu oraz Galerii Szalom w Krakowie. W 2011 roku artysta otworzył Galerię Lanckorońską w Cafe Pensjonat w Lanckoronie, gdzie na stałej ekspozycji prezentowane są rysunki inspirowane codziennym życiem miasteczka, z którym artysta jest od wielu lat związany.

Przyjmujemy obrazy Kazimierza Wiśniaka na aukcje sztuki - wycena obrazów, skup i sprzedaż aukcyjna sztuki  Kazimierza Wiśniaka . 
Jeśli chcą Państwo sprzedać dzieła, zapraszamy do kontaktu [link].

Zobacz galerię obrazów Kazimierza Wiśniaka w Krakowskim Domu Aukcyjnym [link].