Łódź Charona (1898)

OPIS PRACY:
Wlastimil Hofman, polski malarz-symbolista czeskiego pochodzenia, na którego wykształcenie i twórczość mocny wpływ wywarła sztuka Jacka Malczewskiego, często sięgał do tematyki poruszającej zagadnienie ludzkiej egzystencji.
Prezentowana praca powstała - jak opisał ją z tyłu sam artysta - w "bardzo wczesnej młodości", a konkretniej jeszcze w trakcie studiów Wlastimila Hofmana w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, rok przed wyjazdem do École des Beaux-Arts w Paryżu. Tematem obrazu jest łódź Charona – greckiego boga świata podziemnego, którego zadaniem było przewożenie dusz zmarłych przez mityczną rzekę Styks, znaną również jako Acheron. Motyw ten został spopularyzowany przez Boską komedię Dantego i stał się tematem wielu dzieł sztuki. W ikonografii Charon przedstawiany był zwykle jako posępny nagi starzec, z czasem ukazywany w typie młodzieńczym, o mocnych rysach twarzy, podkreślających bezlitosny i demoniczny charakter. U Wlastimila Hofmana centralnie ukazanej sylwecie Charona towarzyszy postać zmarłego, przedstawiona jako szkielet. W prawym dolnym rogu można z kolei zobaczyć wynurzającą się z wody kobietę - symbol duszy potępionej. Całość namalowana została swobodnymi pociągnięciami pędzla bez doprecyzowania szczegółów. Malarskości towarzyszy odpowiadająca tematowi dzieła ciemna kolorystyka, przełamana jasnymi barwami w centrum obrazu. Ilustrują one wodę i niebo, na którym, przez światło zachodzącego słońca, pojawiła się różowo-fioletowa poświata.