Dziewczynka ze szczygłem

OPIS PRACY:
Oferowany portret ukazuje na ciemnym, niemal neutralnym tle wnętrza dziecko w pozycji stojącej, ze szczygłem siedzącym na jego dłoni. Pełna wdzięku i elegancji postać jest ubrana w białą suknię, haftowany fartuszek oraz ozdobiony misterną koronką czepiec.
Obraz zawiera w sobie szereg elementów charakterystycznych dla XVII-wiecznego malarstwa północnoeuropejskiego. Sposób ujęcia postaci na ciemnym tle z lekko zaznaczoną po prawej stronie draperią cieszył się wówczas szczególną popularnością. Strój dziecka z bufiastymi rękawami i bogatymi wykończeniami z koronki także wskazuje na ten okres w sztuce. Co ciekawe, w czasach tych dziewczynki i chłopcy nosili podobne ubrania, w tym spódnice i suknie, stanowiące w okresie wczesnego dzieciństwa uniwersalny typ ubioru.
Na obrazie ukazano również dwa, niezwykle często występujące w holenderskich przedstawieniach dzieci atrybuty, tj. ptaka - szczygła i owoce wiśni. Szczygieł w kontekście portretu dziecięcego oznaczał powodzenie, zdrowie i niewinność, wiśnie z kolei symbolizowały coś nowego, czystego i nieskazitelnego. Zestaw tych elementów doskonale wpasowywał się w konwencję przedstawień najmłodszych członków rodzin, stanowiąc wyraz cnót właściwych dla wieku dziecięcego.
Dzieło pod względem formalnym wpisuje się w charakterystykę malarstwa północnoeuropejskiego 1. połowy XVII wieku, w ten okres również wpasowuje się typ ubioru uwiecznionej postaci. Zarówno pod względem kompozycyjnym, ikonograficznym, jak i warsztatowym obraz wskazuje na dużą biegłość malarza. Dzieło stanowi wyrafinowany przykład barokowego malarstwa portretowego z obszaru Niderlandów.