ZAREMBA-CYBISOWA Helena

Helena Zaremba-Cybisowa urodziła się w 1911 roku w Równem. W latach 1931–1935 studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie kształciła się pod okiem między innymi Karola Tichego. Już rok po ukończeniu studiów podjęła pracę jako nauczycielka rysunku w Miejskiej Szkole Rzemiosła Artystycznego w Łodzi, gdzie uczyła przez dwa lata. Od 1946 do 1975 roku była związana ze swoją macierzystą uczelnią w Warszawie, przechodząc tam całą ścieżkę akademicką od asystentki aż do tytułu profesora. W poszukiwaniu artystycznych inspiracji odbyła liczne podróże zagraniczne, odwiedzając między innymi Francję, Niemcy, Maroko, Algierię, Grecję, Hiszpanię oraz Wielką Brytanię. W 1947 roku wyjechała do Paryża jako stypendystka Ministerstwa Kultury i Sztuki. Artystka zmarła w 1986 roku w Warszawie. 

Działalność artystyczna malarki w znaczącej części wpisuje się w nurt polskiego koloryzmu. Helena Zaremba-Cybisowa najchętniej tworzyła martwe natury, pejzaże oraz sceny rodzajowe, wybierając jako główne medium gwasz lub akwarelę, a także technikę olejną. W jej kompozycjach widoczne jest wyraźne odejście od realizmu na rzecz autonomii koloru i formy. Artystka budowała strukturę obrazu za pomocą plam barwnych i refleksów świetlnych. Ważną cechą jej malarstwa stała się zróżnicowana, wyczuwalna faktura, którą uzyskiwała poprzez nakładanie grubszych warstw farby. Na szczególną uwagę zasługuje jej autorska paleta kolorystyczna. Choć malarka reprezentowała koloryzm, unikała stosowania czystych, jaskrawych barw bezpośrednio z tubki, decydując się na tony bardziej przygaszone i subtelne. Ta przemyślana kolorystyka w połączeniu z bogatą strukturą podłoża malarskiego pozwoliła jej na tworzenie lirycznych prac, skupionych na niuansach codzienności. 

Pierwsza indywidualna wystawa Heleny Zaremby-Cybisowej odbyła się w 1937 roku w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie. Od tamtego momentu artystka regularnie prezentowała swój dorobek zarówno w kraju, jak i na świecie. Jej prace eksponowano między innymi podczas Salonu Zimowego w 1938 roku, Ogólnopolskiej Wystawy Plastyki w Radomiu w 1948 roku, Wystawy Marynistycznej w Warszawie w 1958 roku oraz w trakcie Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie w 1962 roku. Obecnie dzieła malarki cieszą się stałym zainteresowaniem ze strony kolekcjonerów i są obecne na polskim rynku aukcyjnym oraz antykwarycznym.