Kościół Św. Trójcy w Iwanowicach (1982)

Prezentowana akwarela ukazuje wizję architektoniczną Wiktora Zina dotyczącą drewnianej budowli sakralnej z terenów Małopolski - wzniesionego w XVIII wieku kościoła Św. Trójcy w Iwanowicach, którego historia sięga późnego średniowiecza. Świątynia, pierwotnie katolicka, w XVI wieku została przejęta przez braci polskich, a w XVII wieku ponownie konsekrowana jako kościół katolicki. W XIX i XX wieku podlegała kolejnym przekształceniom, zarówno w bryle, jak i wystroju wnętrza. Obecna forma budowli wyróżnia się masywną fasadą z dwiema wieżami zwieńczonymi kopulastymi hełmami, wysuniętą nieco kruchtą ze spadzistym dachem oraz charakterystycznym szczytem ozdobionym drewnianym krucyfiksem. Wszystkie te elementy zostały ujęte w dziele Wiktora Zina, choć artysta zdecydował się na wprowadzenie kilku znaczących zmian.

Dotyczyły one między innymi kompozycji wież, które Wiktor Zin podzielił na cztery kondygnacje. Zwieńczenia ukazane zostały w formie zbliżonej do barokowych, baniastych hełmów, krytych zwykle gontem zamiast blachy. Profesor wzbogacił także strukturę wież o dodatkowe otwory okienne umieszczone w ich środkowej partii. Otwór wejściowy, zakończony łukiem odcinkowym, został wyposażony w dekoracyjne drzwi z przeszklonym wypełnieniem w górnej części. Dach kruchty artysta przedstawił w uproszczonej formie - bez dekoracyjnej rozety, która zdobi ówczesną iwanowicką świątynię. Widok na fasadę kościoła został dopełniony fantazyjnym, swobodnie malowanym pejzażem, który daje wrażenie harmonii między architekturą, a otaczającym ją naturalnym otoczeniem.