Portret kobiecy (1934)

Prezentowany w katalogu portret przedstawia młodą kobietę. Został namalowany w marcu 1934 roku w typie B + E, co świadczy o tym, że jest to swoiste połączenie obiektywnego, realistycznego wizerunku z autorską interpretacją psychologiczną modelki. Przy wykonywaniu pracy Witkacy pozostawał bez wpływu środków odurzających i nikotyny, o czym świadczy umieszczony w lewym dolnym narożniku opis: "NP Nπ".
Sportretowana ma szlachetne rysy twarzy, modnie ufryzowane włosy, duże - typowe dla twórczości Witkacego - oczy oraz podkreślone czerwienią pełne usta. Ubrana jest w elegancką bluzkę, za nią roztacza się skomponowana z odcieni błękitu i fioletu oraz czerni aura.

Z listów Stanisława Ignacego Witkiewicza do żony wiadomo, że marzec 1934 roku był pracowitym okresem w życiu malarza - portrecisty. Jak sam pisze 12 marca z Zakopanego: "Jestem już b. zmęczony i dlatego mało piszę. 2 seanse dziennie [...]" i dwa dni później "Rysuję dalej i piszę [...]. Jestem w dobrej formie do pracy.", ale 20 marca odnotuje już, że "[...] portrety zelżały" *. Co więcej, oferowany portret powstał w czasie ważnym dla Witkacego, gdyż w marcu 1934 roku artysta ukończył pracę nad dramatem "Szewcy", który jest jednym z najbardziej cenionych utworów literackich tego autora.

"Portret kobiecy" (1934) z katalogu 52. Aukcji Dzieł Sztuki, abstrahując już od jego kontekstu historycznego, jest w pełni reprezentatywnym przykładem malarstwa portretowego Stanisława Ignacego Witkiewicza i stanowi dowód jego talentu.

* Cyt. za: "S. I. Witkiewicz, Listy do żony (1932-1935)", oprac. J. Degler, Warszawa 2010, s. 201, 202, 203.