ŁEMPICKA Tamara

TAMARA ŁEMPICKA - NOTA BIOGRAFICZNA

Tamara (Maria) Łempicka urodziła się w 1896 lub 1898 roku w Moskwie (chociaż sama podawała, że w Warszawie), zmarła w 1980 roku w Cuernavaca w⠀Meksyku. Młodo wyszła za mąż i wyjechała do Paryża. Malarstwem zajęła się raczej z przypadku, kiedy cierpiąc niedostatek finansowy zdecydowała się posłuchać rady siostry. Studiowała krótko w Académie de la Grande Chaumière i w Académie Ranson, m.in. w pracowni Maurice’a Denisa, od którego przejęła zamiłowanie do estetyki i eksponowania dekoracyjności dzieła sztuki. Kolejnym mistrzem Tamary Łempickiej był Andre Lhote, sympatyk kubizmu, który wywarł duży wpływ na późniejszy styl artystki.

Młoda dziewczyna
Tamara Łempicka, "Młoda dziewczyna"
[źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe]

Po raz pierwszy malarka swoje prace wystawiła już 1922 roku w Paryżu. Jej prace trafiły w gust wyższych sfer społecznych i artystka szybko zyskała popularność, a żeby sprostać wszystkim zamówieniom, musiała malować nawet kilkanaście godzin dziennie.
Po wybuchu wojny wraz z drugim mężem, baronem Roulem Kuffnerem, uciekła do USA, gdzie zyskała sławę w⠀kręgach hollywoodzkich gwiazd. Była kobietą niezwykle niezależną i wyemancypowaną. Taki archetyp kobiecości promowała w swojej twórczości, czego przykładem jest słynny „Autoportret w zielonym Bugatti”.
Po wojnie sława artystki nieco ucichła, nie pomogła też zmiana stylistyki malarstwa. Próbowała ona eksperymentować w nurcie abstrakcji geometrycznej i⠀surrealizmu, malowała również monochromatyczne obrazy o rozmytych konturach używając szpachli.
Sztuka Tamary Łempickiej została na nowo doceniona, jej popularność rośnie od lat 70. Obrazy artystki osiągają obecnie rekordowe ceny na światowych aukcjach dzieł sztuki.

Tamara Łempicka tworzyła przede wszystkim portrety europejskich elit, a także zmysłowe akty, widoki wnętrz i⠀martwe natury. W początkowych etapach twórczości widoczne są wpływy renesansowego malarstwa włoskiego, które przyszła malarka jeszcze jako dziecko oglądała na corocznych wakacjach we Włoszech. Cechami dojrzałego stylu malarki, określanego mianem art déco, była precyzja wykończenia detalu, duże, manieryczne zbliżenie na główny element kompozycji, uproszczenie elementów oraz jasna, ostra i czysta paleta barw. W obrazach artystki występuje charakterystyczna postkubistyczna stylizacja i klasycystyczny porządek.

Portret markiza J. d’Afflito (1925)

 

Artystka pokazywała swoje prace zarówno w Polsce, jak i na wystawach zagranicznych, m.in. na paryskich Salonach.
W zbiorach polskich znajduje się niewiele prac Tamary Łempickiej. Jej prace w⠀kolekcji posiada np. Muzeum École de Paris Villa le Fleur w Konstancinie Jeziornej.

 

 

 



Tamara Łempicka, "Portret markiza J. d’Afflito" (1925)
[źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe]

 

 

Poszukujemy prac

 

Aktualnie nie posiadamy prac tego artysty

Zapisz się do newslettera - dowiesz się pierwszy o dodaniu nowych prac tego artysty

Jeżeli chcą Państwo sprzedać jego prace prosimy o kontakt