KRAUPE-ŚWIDERSKA Janina

KRAUPE-ŚWIDERSKA Janina
KRAUPE-ŚWIDERSKA JaninaKRAUPE-ŚWIDERSKA JaninaKRAUPE-ŚWIDERSKA Janina

KRAUPE-ŚWIDERSKA Janina BIOGRAFIA

Tytuł:Znaki słonecznego lata (1984)
Technika:akwarela, papier
Wymiary:61,3 x 48,5 cm
Uwagi:

 

JANINA KRAUPE-ŚWIDERSKA - NOTA BIOGRAFICZNA

Janina Kraupe-Świderska urodziła się w 1921 roku w Sosnowcu, zmarła w 2016 roku w Krakowie. Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach Pawła Dadleza, Fryderyka Pautscha, Eugeniusza Eibischa, Wacława Taranczewskiego. Dyplom z malarstwa otrzymała w 1955 roku. Przez wiele lat pracowała jako pedagog na macierzystej uczelni. W 1980 roku została mianowana profesorem zwyczajnym.
W okresie II wojny światowej artystka działała w konspiracyjnym teatrze Tadeusza Kantora, od 1957 roku należała do II Grupy Krakowskiej, była również członkinią Grupy Oneiron.

Janina Kraupe-Świderska zajmowała się malarstwem i grafiką. Fascynowała się alchemią, oniryzmem, kulturą Dalekiego Wschodu i filozofią zen, co znalazło odzwierciedlenie w jej twórczości, w której artystka interesowała się przede wszystkim zmiennością świata. Znaczącą inspiracją dla malarki była również muzyka.
Styl malarstwa Janiny Kraupe-Świderskiej balansuje na pograniczu abstrakcji i sztuki metaforycznej, widoczne są w nim również wpływy surrealizmu. W tworzonych kompozycjach posługiwała się ona zwykle znakami i ideogramami, zarówno wyimaginowanymi, jak i czerpanymi z historii, pisma oraz symboliki różnorodnych kultur współczesnych i historyczno-archeologicznych. Obrazy malarki cechują się wysmakowaną, subtelną kolorystyką, zaczerpniętą jak gdyby z marzeń sennych.
Swoje prace artystka nierzadko łączyła w cykle. Twórczość Janiny Kraupe-Świderskiej jest znakomitym przykładem korespondencji różnych dziedzin sztuki w sztuce współczesnej: malarstwa, poezji i muzyki.

Malarka pokazywała swoje prace na wielu ekspozycjach, brała również udział w międzynarodowych wystawach, m.in. w Biennale Sztuki w Saõ Paulo (1965), Biennale Sztuki w Wenecji (1952, 1978) czy EXPO w Sewilli (1992).
Za osiągnięcia w dziedzinie sztuki była wielokrotnie nagradzana. Otrzymała medal Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974), Złotą Odznakę Związku Polskich Artystów Plastyków (1977), Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki (1984) oraz Nagrodę Miasta Krakowa (1997).