UZIEMBŁO Henryk

UZIEMBŁO Henryk
UZIEMBŁO HenrykUZIEMBŁO HenrykUZIEMBŁO Henryk
Tytuł:Morze pod Salaminą (1938)
Technika:olej, płótno
Wymiary:51,5 x 88,5 cm
70 x 106,5 cm (z oprawą)
Uwagi:
sygnowany p.d.: “HENRYK UZIEMBŁO”
Na odwrocie dwie naklejki Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Na blejtramie autorski opis czarną farbą.

opis pracy:
Praca Henryka Uziembły ukazuje widok na Morze Egejskie z greckiej wyspy Salamina. Artysta na pierwszym planie ujął skały, o które rozbijają się spienione fale morskie. Nieco dalej znajduje się niewielka wysepka z cyprysami oraz białymi budynkami z czerwonymi dachami. W tle widnieje górzyste wybrzeże Salaminy. Henryk Uziembło w sposób mistrzowski ujął przejścia tonalne, budując głębię perspektywą powietrzną oraz impastowym potraktowaniem fal.
Sprzedane:II Aukcja Dzieł Sztuki
Cena wywoławcza:13000 zł
Cena uzyskana:16500 zł
UZIEMBŁO Henryk
UZIEMBŁO HenrykUZIEMBŁO HenrykUZIEMBŁO Henryk
Tytuł:Wschód księżyca w zimie (1912)
Technika:olej, płótno
Wymiary:100,8 x 131 cm
119,5 x 149 cm (wymiary z oprawą)
Uwagi:
Sygnowany i datowany l.d.: "HENRYK UZIEMBŁO | BATOWICE 1912"
Na odwrocie pracy dwie metki:
- Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie,
- Salon (metka niekompletna).

OPIS PRACY:
Malarstwo pejzażowe, obok sztuki monumentalno-dekoracyjnej, było główną domeną twórczości Henryka Uziembły. Prezentowany obraz przedstawia wieczorny, zimowy widok podkrakowskich Batowic. Głównym bohaterem kompozycji jest pokryty śniegiem drewniany most rozciągający się nad rozmigotaną odcieniami zieleni i granatu, miejscami pokrytą śryżem rzeką Dłubnią. Dalej znajdują się drewniane wiejskie chaty, nad którymi z wolna wznosi się zwiastujący nadejście nocy księżyc. W tle obrazu widnieje gotycki „długoszowy” kościół św. Małgorzaty w sąsiednich Raciborowicach oraz stojąca przy nim drewniana dzwonnica.

Dzięki ograniczonej palecie barwnej obejmującej bogaty wachlarz odcieni ciepłych brązów oraz zimnych zieleni, fioletów i szarości Henryk Uziembło trafnie oddał nastrój ukazanego pejzażu. Kolorystyczny akcent księżyca przykuwa uwagę, a jego mistrzowskie zrównoważenie w postaci żółtawych refleksów na śniegu oraz zielonkawych blasków płynącej wody prowadzi wzrok widza po kolejnych elementach dzieła. „Wschód księżyca w zimie” zachwyca również zróżnicowaną fakturą malarską - choć w obrazie dominują partie malowane impastowo, to miejscami lico obrazu traktowane jest bardzo płasko i subtelnie. W pracy wyczuwalne są wpływy twórczości Jana Stanisławskiego oraz impresjonistów francuskich.

Warto wspomnieć, że Henryk Uziembło darzył podkrakowskie Batowice więcej niż jednokrotnym zainteresowaniem – dla przykładu można wymienić ukazujący niemal identyczny widok obraz artysty reprodukowany w zeszycie X serii „Współczesne Malarstwo Polskie” (W. Mitarski, „Henryk Uziembło: sylwetka”, Kraków 1916).

PRACA NIEDOSTĘPNA
niedostepny

 

HENRYK UZIEMBŁO - NOTA BIOGRAFICZNA

Henryk Uziembło
Henryk Uziembło
[Źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe]

 

Henryk Uziembło urodził się w 1879 roku w Krze (obecnie w obrębie Trzebini), zmarł w 1949 roku w Krakowie. Artysta zdobył wszechstronne wykształcenie. Uczył się na Wydziale Przemysłu Artystycznego Szkoły Przemysłowej w Krakowie, później studiował na Wydziale Malarstwa Dekoracyjnego Kunstgewerbeschule w Wiedniu u Karola Kargera. W latach 1902-1903 naukę kontynuował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Teodora Axentowicza i Stanisława Wyspiańskiego. Swoją wiedzę uzupełniał jeszcze na Académie Julian w Paryżu oraz w Londynie, gdzie studiował architekturę wnętrz. W 1905 roku wyjechał w artystyczną podróż do Włoch, zwiedził m. in. Rzym i Florencję.
Henryk Uziembło zyskał sławę i uznanie już w 1906 roku, dzięki wystawie jego prac w Wiedniu. Artysta wrócił do kraju, gdzie rozpoczął szeroką działalność na polu sztuki użytkowej. Początkowo zajmował się wykonywaniem projektów dla przemysłu metalurgicznego oraz sztuką książki, pracował w drukarni Władysława Teodorczuka i w zakładzie introligatorskim Romana Jahody. Malarz przez wiele lat pełnił też funkcję kierownika artystycznego w Zakładzie Witrażów Stanisława Gabriela Żeleńskiego, projektował tam również liczne przeszklenia.
Był współzałożycielem towarzystwa Polska Sztuka Stosowana (1901), zwolennikiem oraz propagatorem hasła zrównania sztuki „czystej” i użytkowej. Zajmował się również publicystyką, był współwydawcą pisma satyrycznego "Liberum Veto" oraz współredaktorem "Poradnika Graficznego".
W 1915 roku malarz został powołany w szeregi armii austro-węgierskiej. Zajmował się wówczas dokumentacją życia wojska, szkicował i malował typy żołnierzy, sceny z frontu i widoki oraz projekty cmentarzy. W tym okresie najczęściej posługiwał się techniką akwareli.
Był wielkim patriotą, został kronikarzem Legionów Polskich, a w 1920 roku powierzono mu oprawę artystyczną aktu zaślubin Polski z morzem w Pucku.
W 1922 roku artysta podjął pracę wykładowcy w Państwowej Szkole Zdobnictwa i Przemysłu Artystycznego w Krakowie. Po I wojnie światowej nadal zajmował się sztuką użytkową, projektował grafikę książkową, meble, tkaniny i mozaiki.

Henryk Uziembło posługiwał się techniką olejną, akwarelową i pastelem. Często malował gęstą farbą i wzbogacał fakturę obrazów impastami. Podejmował najczęściej temat nastrojowego pejzażu, w którym widoczny jest wpływ sztuki Jana Stanisławskiego i postimpresjonistów francuskich. Artysta malował również widoki morskie, weduty, portrety oraz sceny rodzajowe. Jest uznawany za reprezentanta tzw. stylu swojskiego, często łączył nurt europejskiej secesji ze stylem rodzimej sztuki ludowej.
Jak już wspomniano, poza malarstwem sztalugowym Henryk Uziembło zajmował się grafiką oraz malarstwem monumentalnym (projektował i realizował malowidła ścienne w katedrze wawelskiej, wraz z Włodzimierzem Tetmajerem stworzył polichromie w katedrze w Sosnowcu). Wykonywał projekty witraży i mozaik (m. in. mozaikę na fasadę Muzeum Przemysłowo-Technicznego w Krakowie). Podejmował również pracę nad projektami wnętrz i projektami sztuki użytkowej. Był autorem koncepcji niezachowanych już obecnie wnętrz kina Uciecha (1912) i teatru Bagatela (1918-1919) w Krakowie.

Henryk Uziembło często wystawiał swoje prace, zwyciężał też w konkursach, np. na urządzenie wnętrz Hotelu Krakowskiego we Lwowie (1912). Obrazy artysty znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych i muzealnych, m. in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie i Krakowie.

 

TEKSTY O ARTYŚCIE

"To, czego nauczył się w okresie studyów pejzażowych naprzykład, a głównie oryginalnych wartości koloru, to uchroniło go następnie od konwencyonalności w malowaniu i od zadowalania się szablonową obserwacyą. Pejzaże i obrazy o tematach ludowych Uziembły są nadzwyczaj mocne w natężeniu barw, bardzo kolorowe, malowane szeroko, gęstą warstwą malarskiego "ciasta", jak się w argocie malarskim nazywa farbę. Prócz wrażliwości wysoce oryginalnej na kolor w obrazach Uziembły, względnie w pejzażach, widoczne jest poczucie natury, jej poezyi i rodzimego sentymentu, który w niejednej jego pracy znalazł bardzo szczęśliwy wyraz. W tym dziale pracy malarskiej, w którym wyładowuje się zwykle bezpośrednio entuzyazm malarza dla natury i jej piękna, to jest w pejzażach, realizuje Uziembło liryczne właściwości swego talentu. Jako dekorator zatem, architekt wnętrz itd. wykazuje on zasadnicze, solidne powiedziałbym wartości swej indywidualności, te którymi torował sobie drogę w życiu, więc dążenie do ładu, spoistości, porządku."

Wilhelm Mitarski, Henryk Uziembło. Sylwetka, Kraków 1916, s. 13.

 

Poszukujemy prac

 

NIEDOSTĘPNE OBRAZY HENRYKA UZIEMBŁO

 

x
«
»