GIBIŃSKI Stanisław

GIBIŃSKI Stanisław
GIBIŃSKI StanisławGIBIŃSKI StanisławGIBIŃSKI Stanisław
Tytuł:Pasterka przy ognisku (1911)
Technika:olej, tektura
Wymiary:76 x 107 cm
92 x 123 cm (z oprawą)
Uwagi:
Cena wywoławcza:7000 zł
złóż zlecenie
GIBIŃSKI Stanisław
GIBIŃSKI StanisławGIBIŃSKI StanisławGIBIŃSKI Stanisław
Tytuł:Na polowaniu
Technika:akwarela, gwasz, ołówek, papier naklejony na tekturę
Wymiary:23,5 x 33,5 cm (w świetle passe-partout)
38 x 47 cm (z oprawą)
Uwagi:
Sprzedane:XI Aukcja Dzieł Sztuki (13 X 2021)
Cena wywoławcza:1700 zł
Cena uzyskana:1700 zł
GIBIŃSKI Stanisław
GIBIŃSKI StanisławGIBIŃSKI StanisławGIBIŃSKI Stanisław
Tytuł:Droga
Technika:akwarela, gwasz, ołówek, karton
Wymiary:34,5 x 50 cm
48 x 63 cm (z oprawą)
Uwagi:
zapytaj o cenę
GIBIŃSKI Stanisław
GIBIŃSKI StanisławGIBIŃSKI StanisławGIBIŃSKI Stanisław
Tytuł:Polowanie
Technika:akwarela, karton naklejony na tekturę
Wymiary:54 x 98,5 cm
70,9 x 116,2 cm (wymiary z oprawą)
Uwagi:
GIBIŃSKI Stanisław
GIBIŃSKI StanisławGIBIŃSKI StanisławGIBIŃSKI Stanisław
Tytuł:Przy ognisku
Technika:akwarela, karton
Wymiary:26 x 32,5 cm (w świetle)
34,5 x 41 cm (wymiary z oprawą)
Uwagi:
Sprzedane:III Aukcja Dzieł Sztuki
Cena wywoławcza:1400 zł
Cena uzyskana:2100 zł

 

STANISŁAW GIBIŃSKI - NOTA BIOGRAFICZNA

Stanisław Gibiński urodził się w 1882 roku w Rzeszowie, zmarł w 1971 roku w Katowicach. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął pracę w Kolejach Państwowych. Pasja do malarstwa zwróciła uwagę jego przełożonych i stała się powodem przeprowadzki do Krakowa, gdzie w 1908 roku rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych. Nie jest pewne, czy cieszył się pełnoprawnym statusem studenta, niemniej jednak przez kilka lat doskonalił tam swoją technikę malarską. Nauczycielem malarza był Julian Fałat, którego sztuka zafascynowała początkującego artystę. Stanisław Gibiński w późniejszej twórczości stał się naśladowcą swojego nauczyciela, wielokrotnie podejmując tematy polskiej wsi w rozległych zimowych pejzażach.

Artysta tworzył w technice akwareli oraz olejnej. Swoje obrazy malował w pracowni, jednak każde dzieło było poprzedzone licznymi studiami z natury.
Stworzył liczne prace inspirowane życiem polskiej wsi. Stanisław Gibiński w czasie urlopów często odwiedzał swojego teścia, który zarządzał nadleśnictwem obejmującym tereny od Sokolnego, wzdłuż doliny rzeki Stryj, aż do Byrczy. Właśnie z tych okolic przede wszystkim pochodzą przedstawienia polowań oraz wiejskich uroczystości (np. "Do kościoła").
Prace malarza cechuje szczegółowość, co warte jest odnotowania w kontekście trudnej techniki akwareli, którą najczęściej posługiwał się Stanisław Gibiński. Artysta niezwykle precyzyjnie malował niuanse światłocieniowe oraz barwne. Podobnie jak Julian Fałat, potrafił odtworzyć nastrój ukazywanej sceny. Przywiązywał dużą wagę do detalu, jednak świadomie rezygnował z nieistotnych szczegółów. Zasłynął jako zdolny pejzażysta, jednak równie dużą popularnością cieszyły się jego obrazy o tematyce rodzajowej, malował też sceny o charakterze batalistycznym.

Stanisław Gibiński był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Od roku 1926 brał udział w wystawach "Niezależnych". Przez całe życie łączył pracę zawodową na kolei oraz obywatelską aktywność z rozwijaniem swojej twórczości malarskiej. Był aktywnym członkiem Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" - patriotycznej organizacji paramilitarnej. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich.

 

ARTYKUŁY O TWÓRCZOŚCI ARTYSTY

 

Agnieszka Jankowska-Marzec:

"Pomimo, że malarstwo Gibińskiego poddawało się rozmaitym impulsom płynącym ze sztuki Fałata, Wyczółkowskiego i artystów szeroko pojętego nurtu krajobrazowego, to pozostawało zjawiskiem oryginalnym. Wypracowanie przez niego własnego, charakterystycznego stylu stało się możliwe dzięki wcześnie osiągniętej dojrzałości artystycznej, o czym świadczą choćby młodzieńcze rysunki. Ponadto konieczność łączenia pracy zawodowej z pasją malarską, liczne obowiązki społeczne, pozwalały mu zachować konieczny dystans do środowiska krakowskich artystów."

"Trudno jest jednoznacznie ocenić na ile atmosfera panująca wówczas w krakowskiej uczelni oddziałała na Stanisława Gibińskiego. Ważne okazało się dla niego zetknięcie zwłaszcza z twórczością Juliana Fałata i Leona Wyczółkowskiego. Z Fałatem, którego uważał za niedoścignionego mistrza, połączyło go zamiłowanie do techniki akwarelowej i podobny repertuar tematów. Z kolei Wyczółkowski mógł go uwrażliwić na problematykę luministycznych obrazów, gdyż sam miał za sobą epizod impresjonistyczny."

"O wartości malarstwa Stanisława Gibińskiego świadczy fakt, że cieszyło się ono i cieszy ciągłym uznaniem i zainteresowaniem odbiorców, bez względu na pojawiające się stale kolejne mody artystyczne. Udało mu się bowiem uchwycić istotę polskiego krajobrazu, a zarazem ocalić świat już nie istniejący – polowań, dawnej wsi i zamieszkującego ją ludu. Trafił on umiejętnie w gusta wielu ludzi, którzy nieustająco wykazują entuzjazm dla malarstwa osadzonego w klimacie Młodej Polski."

"Prawie wszyscy malarze Młodej Polski zarówno należący do starszej jak i młodszej generacji, związani z Akademią Sztuk Pięknych w Krakowie a także działający poza nią sięgali po motywy ludowe. Dla Stanisława Gibińskiego, wychowanka tejże uczelni zwrócenie się w stronę polskiej wsi i ludu było jak najbardziej naturalne. Malował więc najczęściej sceny obrazujące tradycyjne zajęcia chłopów-sianokosy, żniwa czy kopanie ziemniaków, studia portretowe- wiejskich chłopców, dziadów czy kobiet. Nie wykazywał przy tym pasji etnograficznej, wobec tego jego uwagi, w przeciwieństwie do wielu współczesnych mu malarzy, nie przyciągały dekoracyjne detale strojów ludowych. Obca była Gibińskiemu też, tak żywa w jego młodości idea chłopomanii, która skłaniała artystów do nasycania scen ludowych symbolicznymi treściami."

"Stanisław Gibiński nie miał zdecydowanie ulubionej pory roku. Malował zarówno dni pogodne jak i pochmurne, czasem gwałtowną letnią burzę, niekiedy zimową zadymkę. Wydaje się, że odczuwał głęboko urok mroźnej, białej zimy – surową pustkę ośnieżonych pół, przecinanych wąską strugą potoku lub strumyka. Znakomicie oddawał jaskrawy blask śniegu skontrastowany z ciemnymi sylwetkami drzew, przysypane białym puchem i uśpione wiejskie chaty oraz urokliwe cerkwie i kościółki."

 ~ Agnieszka Jankowska-Marzec, Słowo wstępne do katalogu z wystawy "Stanisław Gibiński 1882-1971 – malarz polskiej wsi", Warszawa 2000.

 

Poszukujemy prac

 

NIEDOSTĘPNE PRACE ARTYSTY

 

x
«
»