41. Aukcja Dzieł Sztuki (19 XI 2024)

Dużym źródłem inspiracji była jej podróż do Włoch, odbywana w latach 1911-1914, podczas której stworzyła sporo widoków odwiedzanych miejsc.

W prezentowanej pracy próżno szukać przesyconej światłem, zróżnicowanej kolorystyki obrazów Rychter-Janowskiej. Praca stanowi bowiem świadectwo starożytnej historii. Niewątpliwym źródłem inspiracji dla namalowania obrazu było bowiem odwiedzenie antycznego miasta Syrakuzy we wschodniej części Sycylii. Zgodnie z autorskim tytułem dzieła, przedstawia ono starożytną grecką ulicę, w późniejszym okresie określaną jako Via dei Sepolcri. Charakteryzują ją wysokie skaliste ściany, w których wydrążono komory grobowe. Ulica prowadzi przechodniów w górę, zakręca najpierw w stronę zachodnią, później zakrzywia się na północ. Przypuszcza się, że była ona jednym z ważnych szlaków prowadzących do greckiego amfiteatru i tym samym drogą sławy, upamiętniającą kult zmarłych bohaterów. Tajemniczość odwiedzonego miejsca artystka utrwaliła z przewagą barw chłodnych, głównie zieleni i błękitów. Sztafaż stanowi milczący pochód postaci ludzkich, odzianych w antyczne długie szaty w kolorach fioletu, jasnych i ciemnych zieleni oraz niebieskości. Uchwycenie zachodzącego słońca, rzucającego blaski i cienie na monumentalne kamienne ściany, dodaje przedstawieniu mistycznego i podniosłego charakteru.

OPIS PRACY:
Franciszek Starowieyski, jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich artystów współczesnych, czerpał inspiracje ze sztuki secesji i surrealizmu, wypracowując ostatecznie zindywidualizowany styl malarski. W oferowanej pracy artysta zastosował wielokrotnie powracający w jego twórczości motyw sylwetki kobiety o pełnych kształtach, której towarzyszy surrealistyczne hybrydalne stworzenie. Postać widziana jest od tyłu i znajduje się blisko hybrydy mającej tułów konia (z fragmentami nasuwającymi skojarzenia raczej z umięśnionym ciałem lwa) i ptasią czaszkę w miejscu głowy. Całość wywiera na widzu silne wrażenie będące swoistą mieszanką zachwytu i niepokoju. W kompozycji został również zawarty tak znamienny dla malarstwa Franciszka Starowieyskiego erotyzm, przejawiający się nie tylko w samym ukazaniu kobiety w akcie, ale także w spleceniu nóg postaci i hybrydy.
Obraz został wykonany za pomocą pewnych, energicznych, kotłujących się linii, które kształtują ekspresyjne sylwetki. Franciszek Starowieyski w tej swobodnej kompozycji zawarł szereg charakterystycznych dla swojego malarstwa środków - wyraźny kontur, zawężenie gamy barwnej do dwóch kontrastujących ze sobą kolorów, sugestywny światłocień, jak i skupienie się na pięknie ciała. Artysta antydatował swoje prace o 300 lat wstecz, w związku z czym pastel "Kobieta z hybrydą", który powstał na początku XXI wieku, został przez malarza opatrzony datą 1702.

2. "Pejzaż surrealistyczny z chmurą" (1987)
Technika: tempera, papier
Wymiary: 27,5 x 21,3 cm | 60 x 49,6 cm (z passe-partout)
Sygnowany i datowany p.d.: "Jerzy A. Wróblewski 87"
Opisany na odwrocie.

PRACE NIEDOSTĘPNE

2. "Burza abstrakcji II" (1989)
Technika: akryl, tempera, karton
Wymiary: 40 x 32,5 cm | 64,5 x 49 cm (z passe-partout)
Sygnowany i datowany p.d.: "JWróblewski | AM 89"
Opisany na odwrocie.

PRACE NIEDOSTĘPNE

2. "Na mszy" (1994)
Technika: akwarela, gwasz, kredka, flamaster, ołówek, karton
Wymiary: 61 x 43 cm
Sygnowany i opisany na odwrocie: "obraz | malowany | 11 lipiec 1994 | Marianna Wiśnios"

PRACE NIEDOSTĘPNE